Tarçın, ev yapımı atıştırmalık barlarında en sık kullanılan baharatlardan biridir. Sıcak, tatlı ve hafif acı notaları nedeniyle pek çok tarifi başarıya taşır. Ancak tarçın, kullanılan miktara göre diğer tüm aromaları maskeleyebilen bir baharattır. Yoğun bileşenleri (sinamaldehit ve öjenol gibi uçucu yağlar) tat tomurcuklarında hızla hakim olur.
Tarçın barı baharat dengesini sağlamak, sadece tat açısından değil, beslensel profil açısından da önemlidir. Aşırı tarçın miktarı diğer faydalı aromaların (zencefil, vanilya, kakaonib gibi) anti-inflamatuar özelliklerini gölgede bırakır. Dengeleme tekniğini uygulamak, her aromasal katmanı deneyimleyebilen ve daha karmaşık bir tat profili sunan barı elde etmenizi sağlar.
Tipik bir 50 gramlık barı için 1/4 ila 1/2 çay kaşığı tarçın yeterlidir. Çoğu ev yapımcı bu aralığın üstünde kullanma eğilimi gösterir. Kontrol için şu yöntemi uygulayın: Tarçın miktarını 1/4 çay kaşığı ile başlatın, barı karıştırın ve tadın karşılaştırmasını yapın. Tarama testinden sonra, ihtiyaç varsa 1/8 çay kaşığı daha ekleyin.
Tarçın türü de baskınlık seviyesini etkileyecektir. Ceylon tarçını (safran tarçını), Cassia tarçınından daha yumuşak ve latif bir profil sunar. Cassia tarçını daha keskin ve baskındır; bu türü kullanıyorsanız miktarı %20-30 oranında azaltın.
Tarçını etkisiz hale getirmek yerine, onunla yarışan aromasal katmanlar ekleyin. Melaş, bal ekstresi veya kahve tozu, tarçının keskinliğini kemerin altına alır. Melaşın miktarı barı formülünün %5-8'i olmalıdır; bu seviye tarçını bastırırken barının yapısını değiştirmez.
Vanilin ekstresi de etkilidir. 1/2 çay kaşığı tarçın için 1/4 çay kaşığı vanilin ekstresini karşılaştırılamaz oranda dengelenir. Vanilin, tarçının acılığını kapatarken tat derinliğini korur.
Zencefil (1/8 ila 1/4 çay kaşığı) ve muskat (1 tutam), tarçınla uyumlu çalışır. Zencefil, tarçının sıcak notasını derinleştirir ancak kendi keskinliğiyle farklılaştırır. Muskat ise kremamsı, hafif tatlı bir arka plan yaratır.
Bu kombinasyonda yer alan üç baharat arasında şu oran ideal sonuç verir: tarçın (2 pay), zencefil (1 pay), muskat (0,5 pay). Formülü hesaplamak için barınızın toplam ağırlığını bu oranlarla çarpın.
Tarçınlı barında kakao tozu (%10-15 oranında) eklemek, tarçının yan etkilerini adsorbedir. Kakao, kahvesinin iyiliği ve şokantlığı ile tarçının ön plana çıkmasını sınırlar. Buna ilave olarak, espresso tozunun 1/2 çay kaşığü (50 g barı için) eklemek, tarçını fark edilebilir ama baskın olmayan bir aroma haline dönüştürür.
Çikolata çerçevesi kullanırken, şeker miktarını %15 oranında azaltın; kakao tabii şekeri nedeniyle toplam tatlandırıcı miktarı yükselebilir.
Sitrik asit (hafif miktarda, 1/16 çay kaşığı) veya kuru elma parçaları, tarçının yoğunluğunu kırar. Asitlik, tat uzayında "açılık" yaratır ve tarçının monokromatik etkisini bölmüştür. Asit ekleyen formüllerinde şeker oranı biraz artırılmalıdır; aksi takdirde barı hafif ekşi hissedilir.
Dengelemeyi test etmek için, barınızı üç kısımda hazırlayın: kontrol (standart tarçın oranı), düşük tarçın (yarı miktarda), yüksek tarçın (1,5 katı miktarda). Üçünü de aynı koşullarda pişirin ve 24 saat dinlendirerek tadın stabilleşmesini bekleyin; tat profili pişirmeden hemen sonra ve sonrasında farklı gelecektir.
Barlarınız diğer atıştırmalık rehberleri kadar başarılı olmak için, her aromasal bileşeni bilirlü ve kasıtlı şekilde seçin. Tarçın barı baharat dengesi, deney ve hassas ölçümlerin birleşimidir—ilk denemeniz mükemmel olmasa da, oranları not alarak ikinci kez daha iyi sonuç alabilirsiniz.